حَدَّثَنَا مَالِكُ بْنُ إِسْمَاعِيلَ، حَدَّثَنَا ابْنُ عُيَيْنَةَ، عَنْ عَمْرٍو، سَمِعَ جَابِرًا ـ رضى الله عنه ـ قَالَ أَتَى النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم عَبْدَ اللَّهِ بْنَ أُبَىٍّ بَعْدَ مَا دُفِنَ فَأَخْرَجَهُ، فَنَفَثَ فِيهِ مِنْ رِيقِهِ وَأَلْبَسَهُ قَمِيصَهُ.
Молик ибн Исмоил бизга айтди: Ибн Уяйна бизга айтди, Амрдан: У Жобир розияллаҳу анҳуни эшитди: У деди: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам Абдуллаҳ ибн Убаййнинг олдига — у дафн қилинганидан кейин — келдилар, уни (қабридан) чиқардилар, унга ўз сўлакларидан пуркадилар ва ўз кўйлакларини кийдирдилар.