حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ ـ رضى الله عنهما ـ عَنْ عَامِرِ بْنِ رَبِيعَةَ ـ رضى الله عنه ـ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " إِذَا رَأَى أَحَدُكُمْ جَنَازَةً فَإِنْ لَمْ يَكُنْ مَاشِيًا مَعَهَا فَلْيَقُمْ حَتَّى يُخَلِّفَهَا، أَوْ تُخَلِّفَهُ أَوْ تُوضَعَ مِنْ قَبْلِ أَنْ تُخَلِّفَهُ ".
Қутайба ибн Саъид бизга айтди: Лайс бизга айтди, Нофиъдан, у Ибн Умар розияллаҳу анҳумадан, у Омир ибн Робиа розияллаҳу анҳудан, у Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан: У зот: «Сиздан бирингиз жанозани кўрса, агар у билан бирга юрмаган бўлса, у (жаноза) ўзини ортда қолдиргунча — ёки ўзини ортда қолдиргунча (ўтиб кетгунча) — ёки ортда қолдиришдан олдин (ерга) қўйилгунча турсин», дедилар.