حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُوسَى، عَنْ شَيْبَانَ، عَنْ هِلاَلٍ ـ هُوَ الْوَزَّانُ ـ عَنْ عُرْوَةَ، عَنْ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ فِي مَرَضِهِ الَّذِي مَاتَ فِيهِ " لَعَنَ اللَّهُ الْيَهُودَ وَالنَّصَارَى، اتَّخَذُوا قُبُورَ أَنْبِيَائِهِمْ مَسْجِدًا ". قَالَتْ وَلَوْلاَ ذَلِكَ لأَبْرَزُوا قَبْرَهُ غَيْرَ أَنِّي أَخْشَى أَنْ يُتَّخَذَ مَسْجِدًا.
Убайдуллаҳ ибн Мусо бизга айтди, Шайбондан, у Ҳилолдан — у Ваззон — у Урвадан, у Оиша розияллаҳу анҳодан, у Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан: У зот ўзи вафот этган касалликда: «Аллаҳ яҳудийлар ва насороларни лаънатласин, улар Пайғамбарларининг қабрларини масжид (саждагоҳ) қилиб олдилар», дедилар. У (Оиша) деди: Агар шу (хавф) бўлмаганида, у зотнинг қабрини очиқ (кўринадиган) қилар эдилар, фақат мен уни масжид қилиб олинишидан қўрқди.