حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ سِنَانٍ، حَدَّثَنَا فُلَيْحُ بْنُ سُلَيْمَانَ، حَدَّثَنَا هِلاَلُ بْنُ عَلِيٍّ، عَنْ أَنَسٍ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ شَهِدْنَا بِنْتَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَرَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم جَالِسٌ عَلَى الْقَبْرِ، فَرَأَيْتُ عَيْنَيْهِ تَدْمَعَانِ فَقَالَ " هَلْ فِيكُمْ مِنْ أَحَدٍ لَمْ يُقَارِفِ اللَّيْلَةَ ". فَقَالَ أَبُو طَلْحَةَ أَنَا. قَالَ " فَانْزِلْ فِي قَبْرِهَا ". فَنَزَلَ فِي قَبْرِهَا فَقَبَرَهَا. قَالَ ابْنُ الْمُبَارَكِ قَالَ فُلَيْحٌ أُرَاهُ يَعْنِي الذَّنْبَ. قَالَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ {لِيَقْتَرِفُوا} أَىْ لِيَكْتَسِبُوا.
Муҳаммад ибн Синон бизга айтди: Фулайҳ ибн Сулаймон бизга айтди: Ҳилол ибн Али бизга айтди, Анас розияллаҳу анҳудан: У деди: Биз Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг қизининг (дафнида) ҳозир бўлдик, Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам қабр ёнида ўтирган эдилар. Мен у зотнинг икки кўзини ёшлаб турганини кўрдим. У зот: «Сизларнинг ичингизда бу кеча (хотини билан) яқинлик қилмаган бирор киши борми?» дедилар. Абу Талҳа: ‹Мен› деди. У зот: «Бўлмаса, унинг қабрига туш» дедилар. У унинг қабрига тушди ва уни дафн қилди. Ибн Муборак деди: Фулайҳ деди: Мен у (‹қораф›) билан гуноҳни назарда тутди деб ўйлайман. Абу Абдуллаҳ (Бухорий) деди: ‹Лияқтарифу› — ‹касб қилишлари учун› дегани.