أَخْبَرَنَا مَحْمُودُ بْنُ غَيْلاَنَ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو دَاوُدَ، قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ مَنْصُورٍ، قَالَ سَمِعْتُ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ عُبَيْدِ بْنِ نُضَيْلَةَ، عَنِ الْمُغِيرَةِ بْنِ شُعْبَةَ، أَنَّ رَجُلاً، مِنْ هُذَيْلٍ كَانَ لَهُ امْرَأَتَانِ فَرَمَتْ إِحْدَاهُمَا الأُخْرَى بِعَمُودِ الْفُسْطَاطِ فَأَسْقَطَتْ فَقِيلَ أَرَأَيْتَ مَنْ لاَ أَكَلْ وَلاَ شَرِبَ وَلاَ صَاحَ فَاسْتَهَلّ . فَقَالَ " أَسَجْعٌ كَسَجْعِ الأَعْرَابِ " . فَقَضَى فِيهِ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِغُرَّةٍ عَبْدٍ أَوْ أَمَةٍ وَجُعِلَتْ عَلَى عَاقِلَةِ الْمَرْأَةِ . أَرْسَلَهُ الأَعْمَشُ .
Бизга Маҳмуд ибн Ғайлон хабар берди, у деди: бизга Абу Довуд ривоят қилди, у деди: бизга Шуъба ривоят қилди, Мансурдан, у деди: мен Иброҳимдан эшитдим, у Убайд ибн Нузайладан, у ал-Муғийра ибн Шуъба (розияллаҳу анҳу)дан (ривоят қилдики), Ҳузайлдан бўлган бир кишининг икки аёли бор эди, улардан бири иккинчисини чодир устуни билан отди ва у (ҳомиласини) тушириб қўйди. Шунда: «Емаган, ичмаган ва (ёруғ дунёга келиб) бақириб товуш чиқармаган киши ҳақида нима дейсиз?» дейилди. У: «Аъробийларнинг сажъига ўхшаш сажъми бу?» дедилар. Сўнг Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) у ҳақида ғурра — бир қул ёки чўри (дият) ҳукм қилдилар ва у аёлнинг оқиласи зиммасига юкланди. ал-Аъмаш буни мурсал қилиб ривоят қилди.