أَخْبَرَنَا سُوَيْدُ بْنُ نَصْرٍ، قَالَ أَنْبَأَنَا عَبْدُ اللَّهِ، عَنْ شُعْبَةَ، عَنْ مَنْصُورٍ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ عُبَيْدِ بْنِ نُضَيْلَةَ، عَنِ الْمُغِيرَةِ بْنِ شُعْبَةَ، أَنَّ امْرَأَتَيْنِ، كَانَتَا تَحْتَ رَجُلٍ مِنْ هُذَيْلٍ فَرَمَتْ إِحْدَاهُمَا الأُخْرَى بِعَمُودِ فُسْطَاطٍ فَأَسْقَطَتْ فَاخْتَصَمَا إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَقَالُوا كَيْفَ نَدِي مَنْ لاَ صَاحَ وَلاَ اسْتَهَلّ وَلاَ شَرِبَ وَلاَ أَكَلْ فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " أَسَجْعٌ كَسَجْعِ الأَعْرَابِ " . فَقَضَى بِالْغُرَّةِ عَلَى عَاقِلَةِ الْمَرْأَةِ .
Бизга Сувайд ибн Наср хабар берди, у деди: бизга Абдуллаҳ хабар берди, Шуъбадан, у Мансурдан, у Иброҳимдан, у Убайд ибн Нузайладан, у ал-Муғийра ибн Шуъба (розияллаҳу анҳу)дан (ривоят қилдики), Ҳузайлдан бўлган бир кишининг никоҳида икки аёл бор эди, улардан бири иккинчисини чодир устуни билан отди ва у (ҳомиласини) тушириб қўйди. Шунда улар Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га даъволашиб бордилар ва: «(Ёруғ дунёга келиб) бақирмаган, товуш чиқармаган, ичмаган ва емаган кишининг диятини қандай тўлаймиз?» дедилар. Шунда Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Аъробийларнинг сажъига ўхшаш сажъми бу?» дедилар ва аёлнинг оқиласи зиммасига ғурра ҳукм қилдилар.