أَخْبَرَنَا عَلِيُّ بْنُ سَعِيدِ بْنِ مَسْرُوقٍ، قَالَ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ أَبِي زَائِدَةَ، عَنْ إِسْرَائِيلَ، عَنْ مَنْصُورٍ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ عُبَيْدِ بْنِ نُضَيْلَةَ، عَنِ الْمُغِيرَةِ بْنِ شُعْبَةَ، قَالَ ضَرَبَتِ امْرَأَةٌ مِنْ بَنِي لِحْيَانَ ضَرَّتَهَا بِعَمُودِ الْفُسْطَاطِ فَقَتَلَتْهَا وَكَانَ بِالْمَقْتُولَةِ حَمْلٌ فَقَضَى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَلَى عَصَبَةِ الْقَاتِلَةِ بِالدِّيَةِ وَلِمَا فِي بَطْنِهَا بِغُرَّةٍ .
Бизга Али ибн Саид ибн Масруқ хабар берди, у деди: бизга Яҳё ибн Абу Зоида ривоят қилди, Исроилдан, у Мансурдан, у Иброҳимдан, у Убайд ибн Нузайладан, у ал-Муғийра ибн Шуъба (розияллаҳу анҳу)дан (ривоят қилди), у деди: Бану Лиҳёндан бўлган бир аёл кундошини чодир устуни билан уриб ўлдирди, ўлдирилган аёл ҳомиладор эди. Шунда Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) қотил аёлнинг асабаси зиммасига диятни, қорнидаги (жанин) учун эса ғуррани ҳукм қилдилар.