وَحَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا لَيْثٌ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنِ ابْنِ الْمُسَيَّبِ، عَنْ أَبِي، هُرَيْرَةَ أَنَّهُ قَالَ قَضَى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي جَنِينِ امْرَأَةٍ مِنْ بَنِي لِحْيَانَ سَقَطَ مَيِّتًا بِغُرَّةٍ عَبْدٍ أَوْ أَمَةٍ ثُمَّ إِنَّ الْمَرْأَةَ الَّتِي قُضِيَ عَلَيْهَا بِالْغُرَّةِ تُوُفِّيَتْ فَقَضَى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِأَنَّ مِيرَاثَهَا لِبَنِيهَا وَزَوْجِهَا وَأَنَّ الْعَقْلَ عَلَى عَصَبَتِهَا .
Ва бизга Қутайба ибн Саид ривоят қилди, бизга Лайс Ибн Шиҳобдан, у Ибн ал-Мусайябдан, у Абу Ҳурайрадан ривоят қилдики, у деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам Бану Лиҳён қабиласидан бўлган бир аёлнинг ўлик тушган ҳомиласи ҳақида бир ғурра — қулдан ёки чўридан — ҳукм қилди. Сўнгра ғурра ҳукм қилинган ўша аёл вафот этди. Шунда Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам унинг мероси ўғилларига ва эрига тегишли эканлигини, ҳамда дия (хун) унинг асабаси (ота томонидан қариндошлари) зиммасида эканлигини ҳукм қилди.