وَحَدَّثَنِي أَبُو الطَّاهِرِ، حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ، ح وَحَدَّثَنَا حَرْمَلَةُ بْنُ يَحْيَى التُّجِيبِيُّ، أَخْبَرَنَا ابْنُ وَهْبٍ، أَخْبَرَنِي يُونُسُ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنِ ابْنِ الْمُسَيَّبِ، وَأَبِي، سَلَمَةَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ أَنَّ أَبَا هُرَيْرَةَ، قَالَ اقْتَتَلَتِ امْرَأَتَانِ مِنْ هُذَيْلٍ فَرَمَتْ إِحْدَاهُمَا الأُخْرَى بِحَجَرٍ فَقَتَلَتْهَا وَمَا فِي بَطْنِهَا فَاخْتَصَمُوا إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَضَى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنَّ دِيَةَ جَنِينِهَا غُرَّةٌ عَبْدٌ أَوْ وَلِيدَةٌ وَقَضَى بِدِيَةِ الْمَرْأَةِ عَلَى عَاقِلَتِهَا وَوَرَّثَهَا وَلَدَهَا وَمَنْ مَعَهُمْ فَقَالَ حَمَلُ بْنُ النَّابِغَةِ الْهُذَلِيُّ يَا رَسُولَ اللَّهِ كَيْفَ أَغْرَمُ مَنْ لاَ شَرِبَ وَلاَ أَكَلَ وَلاَ نَطَقَ وَلاَ اسْتَهَلَّ فَمِثْلُ ذَلِكَ يُطَلُّ . فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " إِنَّمَا هَذَا مِنْ إِخْوَانِ الْكُهَّانِ " . مِنْ أَجْلِ سَجْعِهِ الَّذِي سَجَعَ .
Ва менга Абу Тоҳир ривоят қилди, бизга Ибн Ваҳб ривоят қилди, (ҳ) ва бизга Ҳармала ибн Яҳё ат-Тужибий ривоят қилди, бизга Ибн Ваҳб хабар берди, менга Юнус Ибн Шиҳобдан, у Ибн ал-Мусайяб ва Абу Салама ибн Абдурраҳмондан хабар бердики, Абу Ҳурайра деди: Ҳузайл қабиласидан бўлган икки аёл уришиб қолди, бири иккинчисига тош отиб уни ва қорнидаги ҳомиласини ўлдирди. Улар Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам ҳузурида даъволашишди. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам унинг ҳомиласининг дияси бир ғурра — қул ёки чўри — эканлигини ҳукм қилди, ҳамда аёлнинг диясини унинг оқиласи (асабаси) зиммасига юклади ва унинг меросини фарзандига ва улар билан бирга бўлганларга берди. Шунда Ҳамал ибн ан-Нобиға ал-Ҳузалий: ‹Эй Расулуллаҳ, ичмаган, емаган, гапирмаган ва овоз чиқармаган киши учун қандай товон тўлайман? Бунақаси беҳуда (бекорга) кетади-ку›, деди. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Албатта, бу коҳинларнинг биродаридандир», деди — унинг сажъ (қофияли нутқ) қилгани сабабидан.