حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى، قَالَ قَرَأْتُ عَلَى مَالِكٍ عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ أَبِي سَلَمَةَ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ امْرَأَتَيْنِ، مِنْ هُذَيْلٍ رَمَتْ إِحْدَاهُمَا الأُخْرَى فَطَرَحَتْ جَنِينَهَا فَقَضَى فِيهِ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم بِغُرَّةٍ عَبْدٍ أَوْ أَمَةٍ .
Бизга Яҳё ибн Яҳё ривоят қилди, у: мен Моликка ўқиб бердим, у Ибн Шиҳобдан, у Абу Саламадан, у Абу Ҳурайрадан ривоят қилдики, деди: Ҳузайл қабиласидан бўлган икки аёлнинг бири иккинчисига отиб юборди ва унинг ҳомиласини (чақалоғини) туширди. Шунда Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам у ҳақида бир ғурра — қулдан ёки чўридан — тўлашга ҳукм қилди.