6904-ҳадисСаҳиҳул Бухорий · Дият китоби
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يُوسُفَ، أَخْبَرَنَا مَالِكٌ، وَحَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ، حَدَّثَنَا مَالِكٌ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ أَبِي سَلَمَةَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ ـ رضى الله عنه ـ أَنَّ امْرَأَتَيْنِ، مِنْ هُذَيْلٍ رَمَتْ إِحْدَاهُمَا الأُخْرَى، فَطَرَحَتْ جَنِينَهَا، فَقَضَى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِيهَا بِغُرَّةٍ عَبْدٍ أَوْ أَمَةٍ.
Абу Ҳурайра (розияллаҳу анҳу) (ривоят қилди): Ҳузайлдан икки аёл бўлиб, бири бошқасини (тош билан) урди, у (бошқаси) ўз жанинини (ҳомиласини) ташлади. Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) бу ҳақда ғурра — бир қул ёки чўри — билан ҳукм қилди.