حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يُوسُفَ، حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، قَالَ حَدَّثَنِي ابْنُ شِهَابٍ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ كَعْبِ بْنِ مَالِكٍ، عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ ـ رضى الله عنهما ـ قَالَ كَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يَجْمَعُ بَيْنَ الرَّجُلَيْنِ مِنْ قَتْلَى أُحُدٍ فِي ثَوْبٍ وَاحِدٍ ثُمَّ يَقُولُ " أَيُّهُمْ أَكْثَرُ أَخْذًا لِلْقُرْآنِ ". فَإِذَا أُشِيرَ لَهُ إِلَى أَحَدِهِمَا قَدَّمَهُ فِي اللَّحْدِ وَقَالَ " أَنَا شَهِيدٌ عَلَى هَؤُلاَءِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ ". وَأَمَرَ بِدَفْنِهِمْ فِي دِمَائِهِمْ، وَلَمْ يُغَسَّلُوا وَلَمْ يُصَلَّ عَلَيْهِمْ.
Абдуллаҳ ибн Юсуф бизга айтди: Лайс бизга айтди: Ибн Шиҳоб менга айтди, Абдурраҳмон ибн Каъб ибн Моликдан, у Жобир ибн Абдуллаҳ розияллаҳу анҳумадан: У деди: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам Уҳуд шаҳидларидан икки кишини бир кийимда (кафанда) бирга жамлар, сўнг: «Уларнинг қайсиси Қуръанни кўпроқ олган (ёдлаган)?» дер эдилар. У зотга иккисидан бирига ишора қилинса, уни лаҳадда олдинга қўяр ва: «Мен буларга қиёмат куни гувоҳман» дер эдилар. Ва уларни қонлари билан дафн қилишни буюрди, улар ювилмади ва уларга намоз ўқилмади.