حَدَّثَنَا حَفْصُ بْنُ عُمَرَ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ عَلْقَمَةَ بْنِ مَرْثَدٍ، عَنْ سَعْدِ بْنِ عُبَيْدَةَ، عَنِ الْبَرَاءِ بْنِ عَازِبٍ ـ رضى الله عنهما ـ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " إِذَا أُقْعِدَ الْمُؤْمِنُ فِي قَبْرِهِ أُتِيَ، ثُمَّ شَهِدَ أَنْ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ، وَأَنَّ مُحَمَّدًا رَسُولُ اللَّهِ، فَذَلِكَ قَوْلُهُ {يُثَبِّتُ اللَّهُ الَّذِينَ آمَنُوا بِالْقَوْلِ الثَّابِتِ} ". حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ حَدَّثَنَا غُنْدَرٌ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ بِهَذَا وَزَادَ {يُثَبِّتُ اللَّهُ الَّذِينَ آمَنُوا} نَزَلَتْ فِي عَذَابِ الْقَبْرِ.
Ҳафс ибн Умар бизга айтди: Шуъба бизга айтди, Алқама ибн Марсаддан, у Саъд ибн Убайдадан, у Баро ибн Озиб розияллаҳу анҳумадан, у Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан: У зот: «Мўмин қабрида ўтқазилганида, (малоикалар) келади, сўнг у ‹Ло илаҳа иллаллаҳ ва Муҳаммадун расулуллаҳ› деб гувоҳлик беради. Мана шу — Аллаҳнинг: ‹Аллаҳ иймон келтирган кишиларни мустаҳкам сўз билан собит қилади› деган сўзидир» дедилар. Муҳаммад ибн Башшор бизга айтди: Ғундар бизга айтди: Шуъба бизга шуни айтди ва зиёда қилди: ‹Аллаҳ иймон келтирган кишиларни (собит қилади)› (ояти) қабр азоби ҳақида нозил бўлди.