1377-ҳадисСаҳиҳул Бухорий · Жаноза китоби
حَدَّثَنَا مُسْلِمُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، حَدَّثَنَا هِشَامٌ، حَدَّثَنَا يَحْيَى، عَنْ أَبِي سَلَمَةَ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَدْعُو " اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنْ عَذَابِ الْقَبْرِ، وَمِنْ عَذَابِ النَّارِ، وَمِنْ فِتْنَةِ الْمَحْيَا وَالْمَمَاتِ، وَمِنْ فِتْنَةِ الْمَسِيحِ الدَّجَّالِ ".
Муслим ибн Иброҳим бизга айтди: Ҳишом бизга айтди: Яҳё бизга айтди, Абу Саламадан, у Абу Ҳурайра розияллаҳу анҳудан: У деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам шундай дуо қилар эди: «Аллаҳим, мен Сендан қабр азобидан, дўзах азобидан, ҳаёт ва ўлим фитнасидан, Масиҳ Дажжол фитнасидан паноҳ тилайман».