حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يُوسُفَ، أَخْبَرَنَا مَالِكٌ، عَنْ إِسْحَاقَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي طَلْحَةَ، أَنَّهُ سَمِعَ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ ـ رضى الله عنه ـ يَقُولُ كَانَ أَبُو طَلْحَةَ أَكْثَرَ الأَنْصَارِ بِالْمَدِينَةِ مَالاً مِنْ نَخْلٍ، وَكَانَ أَحَبَّ أَمْوَالِهِ إِلَيْهِ بَيْرُحَاءَ وَكَانَتْ مُسْتَقْبِلَةَ الْمَسْجِدِ، وَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَدْخُلُهَا وَيَشْرَبُ مِنْ مَاءٍ فِيهَا طَيِّبٍ قَالَ أَنَسٌ فَلَمَّا أُنْزِلَتْ هَذِهِ الآيَةُ {لَنْ تَنَالُوا الْبِرَّ حَتَّى تُنْفِقُوا مِمَّا تُحِبُّونَ} قَامَ أَبُو طَلْحَةَ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ. إِنَّ اللَّهَ تَبَارَكَ وَتَعَالَى يَقُولُ {لَنْ تَنَالُوا الْبِرَّ حَتَّى تُنْفِقُوا مِمَّا تُحِبُّونَ} وَإِنَّ أَحَبَّ أَمْوَالِي إِلَىَّ بَيْرُحَاءَ، وَإِنَّهَا صَدَقَةٌ لِلَّهِ أَرْجُو بِرَّهَا وَذُخْرَهَا عِنْدَ اللَّهِ، فَضَعْهَا يَا رَسُولَ اللَّهِ حَيْثُ أَرَاكَ اللَّهُ. قَالَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " بَخْ، ذَلِكَ مَالٌ رَابِحٌ، ذَلِكَ مَالٌ رَابِحٌ، وَقَدْ سَمِعْتُ مَا قُلْتَ وَإِنِّي أَرَى أَنْ تَجْعَلَهَا فِي الأَقْرَبِينَ ". فَقَالَ أَبُو طَلْحَةَ أَفْعَلُ يَا رَسُولَ اللَّهِ. فَقَسَمَهَا أَبُو طَلْحَةَ فِي أَقَارِبِهِ وَبَنِي عَمِّهِ. تَابَعَهُ رَوْحٌ. وَقَالَ يَحْيَى بْنُ يَحْيَى وَإِسْمَاعِيلُ عَنْ مَالِكٍ رَايِحٌ.
Абдуллаҳ ибн Юсуф бизга айтди: Молик бизга хабар берди, Ишоқ ибн Абдуллаҳ ибн Абу Талҳадан: У Анас ибн Молик розияллаҳу анҳуни шундай деганини эшитди: Абу Талҳа Мадинада Ансорнинг хурмозор (жиҳат)дан энг кўп молли(бой)и эди. Молларидан унга энг севимлиси Байруҳо (боғи) эди, у масжиднинг рўпарасида эди. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам унга кирар ва ундаги тотли сувдан ичар эди. Анас деди: ‹‹Севган нарсангиздан инфоқ қилмагунингизча, ҳеч яхшиликка ета олмайсиз›› ояти нозил бўлганида, Абу Талҳа Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламга (қараб) туриб: ‹Ё Расулуллаҳ, албатта Аллаҳ таборак ва таоло: ‹Севган нарсангиздан инфоқ қилмагунингизча, ҳеч яхшиликка ета олмайсиз› дейди. Менинг молларимдан энг севимлиси Байруҳодир, у Аллаҳ учун садақадир, мен унинг яхшилигини ва Аллаҳ ҳузуридаги захирасини умид қиламан. Уни, ё Расулуллаҳ, Аллаҳ сенга кўрсатган жойга қўй› деди. У деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Бах! Бу — фойдали мол, бу — фойдали мол. Мен сен айтган нарсани эшитдим, мен уни қариндошларингга беришингни (маслаҳат) кўраман» дедилар. Абу Талҳа: ‹(Шундай) қиламан, ё Расулуллаҳ› деди. Абу Талҳа уни қариндошлари ва амаки болалари орасида тақсимлади. Унга Равҳ мутобаат қилди. Яҳё ибн Яҳё ва Исмоил Моликдан: ‹ройиҳ (фойдали)› деди.