حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يُوسُفَ، أَخْبَرَنَا مَالِكٌ، عَنْ إِسْحَاقَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي طَلْحَةَ، أَنَّهُ سَمِعَ أَنَسًا ـ رضى الله عنه ـ قَالَ قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم لأَبِي طَلْحَةَ " أَرَى أَنْ تَجْعَلَهَا فِي الأَقْرَبِينَ ". قَالَ أَبُو طَلْحَةَ أَفْعَلُ يَا رَسُولَ اللَّهِ. فَقَسَمَهَا أَبُو طَلْحَةَ فِي أَقَارِبِهِ وَبَنِي عَمِّهِ. وَقَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ لَمَّا نَزَلَتْ {وَأَنْذِرْ عَشِيرَتَكَ الأَقْرَبِينَ} جَعَلَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يُنَادِي " يَا بَنِي فِهْرٍ، يَا بَنِي عَدِيٍّ ". لِبُطُونِ قُرَيْشٍ. وَقَالَ أَبُو هُرَيْرَةَ لَمَّا نَزَلَتْ {وَأَنْذِرْ عَشِيرَتَكَ الأَقْرَبِينَ} قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " يَا مَعْشَرَ قُرَيْشٍ ".
Бизга Абдуллаҳ ибн Юсуф ривоят қилди, бизга Молик хабар берди, у Ишоқ ибн Абдуллаҳ ибн Абу Талҳадан: У Анасни (розияллаҳу анҳу) шундай деяётганини эшитди: Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) Абу Талҳага: «Мен уни яқин қариндошларга беришингни кўраман», деди. Абу Талҳа: Шундай қиламан, ё Расулуллаҳ, деди. Абу Талҳа уни қариндошлари ва амаки болаларига тақсимлади. Ибн Аббос деди: «Ва энг яқин уруғингни огоҳлантир» (ояти) нозил бўлганда, Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Эй Бану Фиҳр, эй Бану Адий» деб нидо қила бошлади — Қурайшнинг уруғларига. Абу Ҳурайра деди: «Ва энг яқин уруғингни огоҳлантир» (ояти) нозил бўлганда, Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Эй Қурайш жамоаси» деди.