حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ، أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، قَالَ أَخْبَرَنِي سَعِيدُ بْنُ الْمُسَيَّبِ، وَأَبُو سَلَمَةَ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ أَنَّ أَبَا هُرَيْرَةَ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ قَامَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم حِينَ أَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ {وَأَنْذِرْ عَشِيرَتَكَ الأَقْرَبِينَ } قَالَ " يَا مَعْشَرَ قُرَيْشٍ ـ أَوْ كَلِمَةً نَحْوَهَا ـ اشْتَرُوا أَنْفُسَكُمْ، لاَ أُغْنِي عَنْكُمْ مِنَ اللَّهِ شَيْئًا، يَا بَنِي عَبْدِ مَنَافٍ لاَ أُغْنِي عَنْكُمْ مِنَ اللَّهِ شَيْئًا، يَا عَبَّاسُ بْنَ عَبْدِ الْمُطَّلِبِ لاَ أُغْنِي عَنْكَ مِنَ اللَّهِ شَيْئًا، وَيَا صَفِيَّةُ عَمَّةَ رَسُولِ اللَّهِ لاَ أُغْنِي عَنْكِ مِنَ اللَّهِ شَيْئًا، وَيَا فَاطِمَةُ بِنْتَ مُحَمَّدٍ سَلِينِي مَا شِئْتِ مِنْ مَالِي لاَ أُغْنِي عَنْكِ مِنَ اللَّهِ شَيْئًا ". تَابَعَهُ أَصْبَغُ عَنِ ابْنِ وَهْبٍ عَنْ يُونُسَ عَنِ ابْنِ شِهَابٍ.
Бизга Абулямон ривоят қилди, бизга Шуайб хабар берди, у Зуҳрийдан, у деди: Менга Саид ибн Мусайяб ва Абу Салама ибн Абдурроҳман хабар берди: Абу Ҳурайра (розияллаҳу анҳу) деди: Аллаҳ азза ва жалла: «Ва энг яқин уруғингни огоҳлантир» (оятини) нозил қилганда, Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) туриб деди: «Эй Қурайш жамоаси — ёки шунга ўхшаш сўз — ўзингизни (дўзахдан) сотиб олинг, мен сизни Аллаҳдан (келадиган) бирор нарсадан қутқара олмайман. Эй Бану Абд Маноф, мен сизни Аллаҳдан бирор нарсадан қутқара олмайман. Эй Аббос ибн Абдулмутталиб, мен сени Аллаҳдан бирор нарсадан қутқара олмайман. Эй Сафийя, Расулуллаҳнинг аммаси, мен сени Аллаҳдан бирор нарсадан қутқара олмайман. Эй Фотима бинти Муҳаммад, менинг молимдан хоҳлаганингни мендан сўра, (лекин) мен сени Аллаҳдан бирор нарсадан қутқара олмайман», деди. Буни Асбағ, Ибн Ваҳбдан, у Юнусдан, у Ибн Шиҳобдан (ривоят қилиб) мутобаъа қилди.