أَخْبَرَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ دَاوُدَ، عَنِ ابْنِ وَهْبٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي يُونُسُ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي سَعِيدُ بْنُ الْمُسَيَّبِ، وَأَبُو سَلَمَةَ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم حِينَ أُنْزِلَ عَلَيْهِ {وَأَنْذِرْ عَشِيرَتَكَ الأَقْرَبِينَ} قَالَ " يَا مَعْشَرَ قُرَيْشٍ اشْتَرُوا أَنْفُسَكُمْ مِنَ اللَّهِ لاَ أُغْنِي عَنْكُمْ مِنَ اللَّهِ شَيْئًا يَا بَنِي عَبْدِ الْمُطَّلِبِ لاَ أُغْنِي عَنْكُمْ مِنَ اللَّهِ شَيْئًا يَا عَبَّاسُ بْنَ عَبْدِ الْمُطَّلِبِ لاَ أُغْنِي عَنْكَ مِنَ اللَّهِ شَيْئًا يَا صَفِيَّةُ عَمَّةَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لاَ أُغْنِي عَنْكِ مِنَ اللَّهِ شَيْئًا يَا فَاطِمَةُ بِنْتَ مُحَمَّدٍ سَلِينِي مَا شِئْتِ لاَ أُغْنِي عَنْكِ مِنَ اللَّهِ شَيْئًا ".
Бизга Сулаймон ибн Довуд хабар берди, у Ибн Ваҳбдан (ривоят қилди), у деди: менга Юнус хабар берди, у Ибн Шиҳобдан, у деди: менга Саид ибн ал-Мусайяб ва Абу Салама ибн Абдурраҳмон хабар берди, улар Абу Ҳурайрадан (розияллаҳу анҳу ривоят қилди), у деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га «Энг яқин қариндошларингни огоҳлантир,» (ояти) нозил қилинганида, у: «Эй Қурайш жамоаси! Ўзларингизни Аллаҳдан сотиб олинг, мен сизлардан Аллаҳнинг (азобидан) ҳеч нарсани даф эта олмайман. Эй Абдулмутталиб ўғиллари! Мен сизлардан Аллаҳнинг (азобидан) ҳеч нарсани даф эта олмайман. Эй Аббос ибн Абдулмутталиб! Мен сендан Аллаҳнинг (азобидан) ҳеч нарсани даф эта олмайман. Эй Сафийя, Расулуллаҳнинг (соллаллаҳу алайҳи васаллам) аммаси! Мен сендан Аллаҳнинг (азобидан) ҳеч нарсани даф эта олмайман. Эй Фотима бинт Муҳаммад! Мендан хоҳлаганингни сўра, (аммо) мен сендан Аллаҳнинг (азобидан) ҳеч нарсани даф эта олмайман,» дедилар.