أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ خَالِدٍ، قَالَ حَدَّثَنَا بِشْرُ بْنُ شُعَيْبٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، قَالَ أَخْبَرَنِي سَعِيدُ بْنُ الْمُسَيَّبِ، وَأَبُو سَلَمَةَ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ أَنَّ أَبَا هُرَيْرَةَ، قَالَ قَامَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم حِينَ أُنْزِلَ عَلَيْهِ {وَأَنْذِرْ عَشِيرَتَكَ الأَقْرَبِينَ} فَقَالَ " يَا مَعْشَرَ قُرَيْشٍ اشْتَرُوا أَنْفُسَكُمْ مِنَ اللَّهِ لاَ أُغْنِي عَنْكُمْ مِنَ اللَّهِ شَيْئًا يَا بَنِي عَبْدِ مَنَافٍ لاَ أُغْنِي عَنْكُمْ مِنَ اللَّهِ شَيْئًا يَا عَبَّاسُ بْنَ عَبْدِ الْمُطَّلِبِ لاَ أُغْنِي عَنْكَ مِنَ اللَّهِ شَيْئًا يَا صَفِيَّةُ عَمَّةَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لاَ أُغْنِي عَنْكِ مِنَ اللَّهِ شَيْئًا يَا فَاطِمَةُ سَلِينِي مَا شِئْتِ لاَ أُغْنِي عَنْكِ مِنَ اللَّهِ شَيْئًا ".
Бизга Муҳаммад ибн Холид хабар берди, у деди: бизга Бишр ибн Шуъайб ривоят қилди, у отасидан, у аз-Зуҳрийдан (ривоят қилди), у деди: менга Саид ибн ал-Мусайяб ва Абу Салама ибн Абдурраҳмон хабар бердики, Абу Ҳурайра (розияллаҳу анҳу) деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га «Энг яқин қариндошларингни огоҳлантир,» (ояти) нозил қилинганида, у ўринларидан турдилар ва: «Эй Қурайш жамоаси! Ўзларингизни Аллаҳдан сотиб олинг, мен сизлардан Аллаҳнинг (азобидан) ҳеч нарсани даф эта олмайман. Эй Абду Маноф ўғиллари! Мен сизлардан Аллаҳнинг (азобидан) ҳеч нарсани даф эта олмайман. Эй Аббос ибн Абдулмутталиб! Мен сендан Аллаҳнинг (азобидан) ҳеч нарсани даф эта олмайман. Эй Сафийя, Расулуллаҳнинг (соллаллаҳу алайҳи васаллам) аммаси! Мен сендан Аллаҳнинг (азобидан) ҳеч нарсани даф эта олмайман. Эй Фотима! Мендан хоҳлаганингни сўра, (аммо) мен сендан Аллаҳнинг (азобидан) ҳеч нарсани даф эта олмайман,» дедилар.