أَخْبَرَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، قَالَ أَنْبَأَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ، قَالَ حَدَّثَنَا هِشَامٌ، - وَهُوَ ابْنُ عُرْوَةَ - عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ لَمَّا نَزَلَتْ هَذِهِ الآيَةُ {وَأَنْذِرْ عَشِيرَتَكَ الأَقْرَبِينَ} قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " يَا فَاطِمَةُ ابْنَةَ مُحَمَّدٍ يَا صَفِيَّةُ بِنْتَ عَبْدِ الْمُطَّلِبِ يَا بَنِي عَبْدِ الْمُطَّلِبِ لاَ أُغْنِي عَنْكُمْ مِنَ اللَّهِ شَيْئًا سَلُونِي مِنْ مَالِي مَا شِئْتُمْ ".
Бизга Ишоқ ибн Иброҳим хабар берди, у деди: бизга Абу Муовия хабар берди, у деди: бизга Ҳишом — у Ибн Урва эди — ривоят қилди, у отасидан, у Оишадан (розияллаҳу анҳо ривоят қилди), у деди: «Энг яқин қариндошларингни огоҳлантир,» деган бу оят нозил бўлганида, Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Эй Фотима бинт Муҳаммад! Эй Сафийя бинт Абдулмутталиб! Эй Абдулмутталиб ўғиллари! Мен сизлардан Аллаҳнинг (азобидан) ҳеч нарсани даф эта олмайман. Мол-мулкимдан хоҳлаганингизни сўранг,» дедилар.