1518-ҳадисСаҳиҳул Бухорий · Ҳаж китоби
حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ عَلِيٍّ، حَدَّثَنَا أَبُو عَاصِمٍ، حَدَّثَنَا أَيْمَنُ بْنُ نَابِلٍ، حَدَّثَنَا الْقَاسِمُ بْنُ مُحَمَّدٍ، عَنْ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ أَنَّهَا قَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ، اعْتَمَرْتُمْ وَلَمْ أَعْتَمِرْ. فَقَالَ " يَا عَبْدَ الرَّحْمَنِ اذْهَبْ بِأُخْتِكَ فَأَعْمِرْهَا مِنَ التَّنْعِيمِ ". فَأَحْقَبَهَا عَلَى نَاقَةٍ فَاعْتَمَرَتْ.
Амр ибн Али бизга айтди: Абу Осим бизга айтди: Аймен ибн Нобил бизга айтди: Қосим ибн Муҳаммад бизга айтди, Оиша розияллаҳу анҳодан: У деди: ‹Ё Расулуллаҳ, сизлар умра қилдингиз, мен эса умра қилмадим› деди. У зот: «Эй Абдурраҳмон, синглингни олиб бориб, унга Танъимдан умра қилдир» дедилар. У уни бир туянинг орқасига мингаштирди, у умра қилди.