حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَهَّابِ، حَدَّثَنَا أَيُّوبُ، عَنْ أَبِي قِلاَبَةَ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ ـ رضى الله عنه ـ أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم صَلَّى الظُّهْرَ بِالْمَدِينَةِ أَرْبَعًا، وَصَلَّى الْعَصْرَ بِذِي الْحُلَيْفَةِ رَكْعَتَيْنِ، قَالَ وَأَحْسِبُهُ بَاتَ بِهَا حَتَّى أَصْبَحَ.
Қутайба бизга айтди: Абдулваҳҳоб бизга айтди: Айюб бизга айтди, Абу Қилобадан, у Анас ибн Молик розияллаҳу анҳудан: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам Мадинада пешинни тўрт (ракаат), Зул-Ҳулайфада асрни икки ракаат ўқиди. У деди: Мен у зот у ерда тонг отгунча тунди деб ўйлайман.