حَدَّثَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ، حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ يُوسُفَ، أَخْبَرَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُنْكَدِرِ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ صَلَّى النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم بِالْمَدِينَةِ أَرْبَعًا، وَبِذِي الْحُلَيْفَةِ رَكْعَتَيْنِ، ثُمَّ بَاتَ حَتَّى أَصْبَحَ بِذِي الْحُلَيْفَةِ، فَلَمَّا رَكِبَ رَاحِلَتَهُ وَاسْتَوَتْ بِهِ أَهَلَّ.
Абдуллаҳ ибн Муҳаммад менга айтди: Ҳишом ибн Юсуф бизга айтди: Ибн Журайж бизга хабар берди: Муҳаммад ибн Мункадир бизга айтди, Анас ибн Молик розияллаҳу анҳудан: У деди: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам Мадинада тўрт (ракаат), Зул-Ҳулайфада икки ракаат ўқиди, сўнг Зул-Ҳулайфада тонг отгунча тунди. Уловига миниб, у (улов) у зот билан тик тургач, талбия айтди (иҳромга кирди).