حَدَّثَنَا عَبْدَانُ، قَالَ أَخْبَرَنِي أَبِي، عَنْ شُعْبَةَ، عَنْ قَيْسِ بْنِ مُسْلِمٍ، عَنْ طَارِقِ بْنِ شِهَابٍ، عَنْ أَبِي مُوسَى ـ رضى الله عنه ـ قَالَ قَدِمْتُ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَهُوَ بِالْبَطْحَاءِ. فَقَالَ " أَحَجَجْتَ ". قُلْتُ نَعَمْ. قَالَ " بِمَا أَهْلَلْتَ ". قُلْتُ لَبَّيْكَ بِإِهْلاَلٍ كَإِهْلاَلِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم. قَالَ " أَحْسَنْتَ، انْطَلِقْ فَطُفْ بِالْبَيْتِ وَبِالصَّفَا وَالْمَرْوَةِ ". ثُمَّ أَتَيْتُ امْرَأَةً مِنْ نِسَاءِ بَنِي قَيْسٍ، فَفَلَتْ رَأْسِي، ثُمَّ أَهْلَلْتُ بِالْحَجِّ، فَكُنْتُ أُفْتِي بِهِ النَّاسَ، حَتَّى خِلاَفَةِ عُمَرَ ـ رضى الله عنه ـ فَذَكَرْتُهُ لَهُ. فَقَالَ إِنْ نَأْخُذْ بِكِتَابِ اللَّهِ فَإِنَّهُ يَأْمُرُنَا بِالتَّمَامِ، وَإِنْ نَأْخُذْ بِسُنَّةِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَإِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لَمْ يَحِلَّ حَتَّى بَلَغَ الْهَدْىُ مَحِلَّهُ.
Абдон бизга айтди: Отам менга хабар берди, Шуъбадан, у Қайс ибн Муслимдан, у Ториқ ибн Шиҳобдан, у Абу Мусо розияллаҳу анҳудан: У деди: Мен Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг олдига келдим, у зот Батҳода эди. У зот: «Ҳаж қилдингми?» дедилар. Мен: ‹Ҳа› дедим. У зот: «Нимага талбия айтдинг?» дедилар. Мен: ‹Лаббайк, Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг иҳромидек иҳром билан› дедим. У зот: «Яхши қилдинг. Бор, Байтни ва Сафо билан Марвани тавоф қил» дедилар. Сўнг мен Бану Қайс аёлларидан бир аёлнинг олдига келдим, у бошимни титди (таради), сўнг мен ҳаж билан талбия айтди. Мен буни — Умар розияллаҳу анҳунинг хилофатигача — одамларга фатво (қилиб айтар) эдим. Мен буни унга зикр қилдим. У: ‹Агар биз Аллаҳнинг Китобини олсак, у бизни (ҳаж ва умрани) тўлиқ (бажаришга) буюради, агар Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг суннатини олсак, Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам ҳадя ўз ўрнига етмагунча (иҳромдан) чиқмади› деди.