حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ الْخَلاَّلُ الْهُذَلِيُّ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الصَّمَدِ، حَدَّثَنَا سَلِيمُ بْنُ حَيَّانَ، قَالَ سَمِعْتُ مَرْوَانَ الأَصْفَرَ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ قَدِمَ عَلِيٌّ ـ رضى الله عنه ـ عَلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم مِنَ الْيَمَنِ فَقَالَ " بِمَا أَهْلَلْتَ ". قَالَ بِمَا أَهَلَّ بِهِ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم. فَقَالَ " لَوْلاَ أَنَّ مَعِي الْهَدْىَ لأَحْلَلْتُ ". وَزَادَ مُحَمَّدُ بْنُ بَكْرٍ عَنِ ابْنِ جُرَيْجٍ قَالَ لَهُ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " بِمَا أَهْلَلْتَ يَا عَلِيُّ ". قَالَ بِمَا أَهَلَّ بِهِ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " فَأَهْدِ وَامْكُثْ حَرَامًا كَمَا أَنْتَ ".
Ҳасан ибн Али Халлол Ҳузалий бизга айтди: Абдуссамад бизга айтди: Салим ибн Ҳайён бизга айтди: У деди: Мен Марвон Асфарни эшитди, у Анас ибн Молик розияллаҳу анҳудан: У деди: Али розияллаҳу анҳу Ямандан Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг олдига келди. У зот: «Нимага (қандай ният билан) талбия айтдинг?» дедилар. У: ‹Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам талбия айтган нарса билан› деди. У зот: «Агар менинг ёнимда ҳадя (қурбонлик) бўлмаганида, мен (иҳромдан) чиқар (ҳалол бўлар) эдим» дедилар. Муҳаммад ибн Бакр Ибн Журайждан зиёда қилди: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам унга: «Нимага талбия айтдинг, эй Али?» дедилар. У: ‹Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам талбия айтган нарса билан› деди. У зот: «Бўлмаса, ҳадя (қурбонлик) қил ва ўзинг бўлгандек муҳрим (иҳромда) қолавер» дедилар.