حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عُبَيْدِ بْنِ مَيْمُونٍ، حَدَّثَنَا عِيسَى بْنُ يُونُسَ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ، عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ ـ رضى الله عنهما ـ رَخَّصَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم.
Муҳаммад ибн Убайд ибн Маймун бизга айтди: Исо ибн Юнус бизга айтди, Убайдуллаҳдан, у Нофиъдан, у Ибн Умар розияллаҳу анҳумадан: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам рухсат берди.
Мавзуси яқин ҳадислар — бошқа тўпламлардан ҳам
Нофиъдан, у Ибн Умар розияллаҳу анҳумадан: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам изн берди.
Нофиъдан, у Ибн Умар розияллаҳу анҳумадан: У деди: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам уни (улови) тик тургач, талбия айтди.
Нофиъдан, у Ибн Умардан: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам (қурбонлиқни) намозгоҳда сўяр (наҳр ёки забҳ қилар) эдилар.
Мусо ибн Уқбадан, Нофиъдан, Ибн Умар розияллаҳу анҳумодан, у деди: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам Бану Назирнинг хурмозорини куйдирди.
Усомадан, у Нофиъдан, у Ибн Умардан ривоят қилинган: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам ўз қурбонлигини намозгоҳда сўяр эдилар, Ибн Умар ҳам шундай қилар эди.
Убайдуллаҳдан, у Нофеъдан, у Ибн Умар (розияллаҳу анҳумо)дан (ривоят қилдики), Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) (бегона) соч уловчи (аёл)ни лаънатладилар.