حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ، عَنْ إِسْرَائِيلَ، عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ، عَنِ الْبَرَاءِ ـ رضى الله عنه ـ اعْتَمَرَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فِي ذِي الْقَعْدَةِ، فَأَبَى أَهْلُ مَكَّةَ أَنْ يَدَعُوهُ يَدْخُلُ مَكَّةَ، حَتَّى قَاضَاهُمْ لاَ يُدْخِلُ مَكَّةَ سِلاَحًا إِلاَّ فِي الْقِرَابِ.
Убайдуллаҳ бизга айтди, Исроилдан, у Абу Ишоқдан, у Баро розияллаҳу анҳудан: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам Зул-Қаъдада умра қилди, Макка аҳли уни Маккага киритишни — тўсиб — бош тортди, ҳатто у зот улар билан: ‹Маккага қуролни — қинида (ғилофда) бўлгандан бошқасини — киритмаслик› (шартида) сулҳ тузди.