حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ مُوسَى، أَخْبَرَنَا هِشَامُ بْنُ يُوسُفَ، أَنَّ ابْنَ جُرَيْجٍ، أَخْبَرَهُمْ قَالَ أَخْبَرَنِي سَعِيدُ بْنُ أَبِي أَيُّوبَ، أَنَّ يَزِيدَ بْنَ أَبِي حَبِيبٍ، أَخْبَرَهُ أَنَّ أَبَا الْخَيْرِ حَدَّثَهُ عَنْ عُقْبَةَ بْنِ عَامِرٍ، قَالَ نَذَرَتْ أُخْتِي أَنْ تَمْشِيَ، إِلَى بَيْتِ اللَّهِ، وَأَمَرَتْنِي أَنْ أَسْتَفْتِيَ لَهَا النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَاسْتَفْتَيْتُهُ، فَقَالَ عَلَيْهِ السَّلاَمُ " لِتَمْشِ وَلْتَرْكَبْ ". قَالَ وَكَانَ أَبُو الْخَيْرِ لاَ يُفَارِقُ عُقْبَةَ. قَالَ أَبُو عَبْد اللَّهِ حَدَّثَنَا أَبُو عَاصِمٍ عَنْ ابْنِ جُرَيْجٍ عَنْ يَحْيَى بْنِ أَيُّوبَ عَنْ يَزِيدَ عَنْ أَبِي الْخَيْرِ عَنْ عُقْبَةَ فَذَكَرَ الْحَدِيثَ
Иброҳим ибн Мусо бизга айтди: Ҳишом ибн Юсуф бизга хабар берди: Ибн Журайж уларга хабар берди: У деди: Саъид ибн Абу Айюб менга хабар берди: Язид ибн Абу Ҳабиб унга хабар берди: Абул-Хайр унга Уқба ибн Омирдан айтди: У деди: Синглим Аллаҳнинг Байтигача пиёда юришни назр қилди ва менга у номидан Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан фатво сўрашни буюрди. Мен у зотдан фатво сўради. У зот алайҳиссалом: «У юрсин ва минсин» дедилар. У деди: Абул-Хайр Уқбадан ажрамас эди. Абу Абдуллаҳ (Бухорий) деди: Абу Осим бизга айтди, Ибн Журайждан, у Яҳё ибн Айюбдан, у Язиддан, у Абул-Хайрдан, у Уқбадан — сўнг ҳадисни зикр қилди.