حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يُوسُفَ، قَالَ أَخْبَرَنَا مَالِكٌ، عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ أُمِّ الْمُؤْمِنِينَ ـ رضى الله عنها ـ أَنَّ الْحَارِثَ بْنَ هِشَامٍ ـ رضى الله عنه ـ سَأَلَ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ كَيْفَ يَأْتِيكَ الْوَحْىُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " أَحْيَانًا يَأْتِينِي مِثْلَ صَلْصَلَةِ الْجَرَسِ ـ وَهُوَ أَشَدُّهُ عَلَىَّ ـ فَيُفْصَمُ عَنِّي وَقَدْ وَعَيْتُ عَنْهُ مَا قَالَ، وَأَحْيَانًا يَتَمَثَّلُ لِيَ الْمَلَكُ رَجُلاً فَيُكَلِّمُنِي فَأَعِي مَا يَقُولُ ". قَالَتْ عَائِشَةُ رضى الله عنها وَلَقَدْ رَأَيْتُهُ يَنْزِلُ عَلَيْهِ الْوَحْىُ فِي الْيَوْمِ الشَّدِيدِ الْبَرْدِ، فَيَفْصِمُ عَنْهُ وَإِنَّ جَبِينَهُ لَيَتَفَصَّدُ عَرَقًا.
Бизга Абдуллаҳ ибн Юсуф ривоят қилди, у деди: бизга Молик, Ҳишом ибн Урва орқали, у отасидан, у Оиша — мўминлар онаси (розияллаҳу анҳо) — дан (ривоят қилдики): ал-Ҳорис ибн Ҳишом (розияллаҳу анҳу) Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан: «Эй Расулуллаҳ, сизга ваҳий қандай келади?» деб сўради. Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Баъзан менга қўнғироқ жаранглашидек келади — бу менга энг оғири — сўнг мендан узилади ва мен ундан айтилган нарсани англаб олган бўламан. Баъзан эса малоика менга киши суратида кўриниб, мен билан гаплашади ва мен айтганини англаб оламан,» дедилар. Оиша (розияллаҳу анҳо) деди: Мен у кишига жуда совуқ кунда ваҳий нозил бўлаётганини кўрдим; (ваҳий) ундан узилганида, пешоналаридан тер қуюларди.