أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ سَلَمَةَ، وَالْحَارِثُ بْنُ مِسْكِينٍ، قِرَاءَةً عَلَيْهِ وَأَنَا أَسْمَعُ، - وَاللَّفْظُ لَهُ - عَنِ ابْنِ الْقَاسِمِ، قَالَ حَدَّثَنِي مَالِكٌ، عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ، أَنَّ الْحَارِثَ بْنَ هِشَامٍ، سَأَلَ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَيْفَ يَأْتِيكَ الْوَحْىُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " أَحْيَانًا يَأْتِينِي فِي مِثْلِ صَلْصَلَةِ الْجَرَسِ وَهُوَ أَشَدُّهُ عَلَىَّ فَيَفْصِمُ عَنِّي وَقَدْ وَعَيْتُ مَا قَالَ وَأَحْيَانًا يَتَمَثَّلُ لِيَ الْمَلَكُ رَجُلاً فَيُكَلِّمُنِي فَأَعِي مَا يَقُولُ " . قَالَتْ عَائِشَةُ وَلَقَدْ رَأَيْتُهُ يَنْزِلُ عَلَيْهِ فِي الْيَوْمِ الشَّدِيدِ الْبَرْدِ فَيَفْصِمُ عَنْهُ وَإِنَّ جَبِينَهُ لَيَتَفَصَّدُ عَرَقًا .
Бизга Муҳаммад ибн Салама ва ал-Ҳорис ибн Мискин хабар бердилар — унга (қори) ўқиб берилиб, мен ҳам эшитиб турардим, лафз уники — Ибнул-Қосимдан, у деди: менга Молик ривоят қилди, Ҳишом ибн Урвадан, у отасидан, у Оишадан (ривоят қилдики), ал-Ҳорис ибн Ҳишом Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан: «Сизга ваҳий қандай келади?» деб сўради. Шунда Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Гоҳ менга қўнғироқ жирингашига ўхшаб келади, ва бу менга энг оғиридир; сўнг (у) мендан узилиб кетади ва мен айтилганни ёдлаб олган бўламан. Гоҳ эса малоика менга инсон (сувратида) кўриниб, мен билан гаплашади ва мен у айтганини ёдлаб оламан,» дедилар. Оиша деди: «Мен жуда совуқ кунда унга (ваҳий) нозил бўлаётганини кўрдим; у (ваҳий) ундан узилиб кетганида, пешонаси терлаб оқиб турарди.»