حَدَّثَنِي إِسْحَاقُ، حَدَّثَنَا حَبَّانُ، حَدَّثَنَا هَمَّامٌ، حَدَّثَنَا قَتَادَةُ، عَنْ أَبِي الْخَلِيلِ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْحَارِثِ، عَنْ حَكِيمِ بْنِ حِزَامٍ ـ رضى الله عنه ـ أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " الْبَيِّعَانِ بِالْخِيَارِ مَا لَمْ يَتَفَرَّقَا " ـ قَالَ هَمَّامٌ وَجَدْتُ فِي كِتَابِي يَخْتَارُ ثَلاَثَ مِرَارٍ ـ "فَإِنْ صَدَقَا وَبَيَّنَا بُورِكَ لَهُمَا فِي بَيْعِهِمَا، وَإِنْ كَذَبَا وَكَتَمَا فَعَسَى أَنْ يَرْبَحَا رِبْحًا، وَيُمْحَقَا بَرَكَةَ بَيْعِهِمَا ". قَالَ وَحَدَّثَنَا هَمَّامٌ، حَدَّثَنَا أَبُو التَّيَّاحِ، أَنَّهُ سَمِعَ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ الْحَارِثِ، يُحَدِّثُ بِهَذَا الْحَدِيثِ عَنْ حَكِيمِ بْنِ حِزَامٍ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم.
Ишоқ менга айтди: Ҳаббон бизга айтди: Ҳаммом бизга айтди: Қатода бизга айтди, Абул-Халилдан, у Абдуллаҳ ибн Ҳорисдан, у Ҳаким ибн Ҳизом розияллаҳу анҳудан: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Икки савдогар — улар ажралмагунча — ихтиёрли» дедилар. Ҳаммом деди: Мен китобимда: ‹уч марта ихтиёр қилади (танлайди)› деб топдим. «Агар иккаласи рост (сўзлаб) ва (айбини) баён қилса, уларнинг савдосида уларга баракат берилади. Агар ёлғон (сўзлаб) ва яширса, эҳтимол фойда (орттирар), аммо савдолари баракати ўчирилади» дедилар. У (Бухорий) деди: Ҳаммом бизга айтди: Абут-Тайёҳ бизга айтди: У Абдуллаҳ ибн Ҳорисни бу ҳадисни Ҳаким ибн Ҳизомдан, у Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан сўзлаб бераётганини эшитди.