2257-ҳадисСаҳиҳул Бухорий · Шуфъа (олдиндан сотиб олиш ҳуқуқи)
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَاحِدِ، حَدَّثَنَا مَعْمَرٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ أَبِي سَلَمَةَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ ـ رضى الله عنهما ـ قَالَ قَضَى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِالشُّفْعَةِ فِي كُلِّ مَا لَمْ يُقْسَمْ، فَإِذَا وَقَعَتِ الْحُدُودُ وَصُرِّفَتِ الطُّرُقُ فَلاَ شُفْعَةَ.
Бизга Мусаддад ривоят қилди, бизга Абдулвоҳид ривоят қилди, бизга Маъмар ривоят қилди, у Зуҳрийдан, у Абу Салама ибн Абдурроҳмандан, у Жобир ибн Абдуллаҳдан (розияллаҳу анҳумо), у деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) тақсимланмаган ҳар бир нарсада шуфъа билан ҳукм қилди. Чегаралар белгиланиб, йўллар ажратилгач, шуфъа йўқдир.