حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ الْمِقْدَامِ، حَدَّثَنَا فُضَيْلُ بْنُ سُلَيْمَانَ، حَدَّثَنَا مُوسَى، أَخْبَرَنَا نَافِعٌ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ ـ رضى الله عنهما ـ قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم. وَقَالَ عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَخْبَرَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ قَالَ حَدَّثَنِي مُوسَى بْنُ عُقْبَةَ عَنْ نَافِعٍ عَنِ ابْنِ عُمَرَ أَنَّ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ ـ رضى الله عنهما ـ أَجْلَى الْيَهُودَ وَالنَّصَارَى مِنْ أَرْضِ الْحِجَازِ، وَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لَمَّا ظَهَرَ عَلَى خَيْبَرَ أَرَادَ إِخْرَاجَ الْيَهُودِ مِنْهَا، وَكَانَتِ الأَرْضُ حِينَ ظَهَرَ عَلَيْهَا لِلَّهِ وَلِرَسُولِهِ صلى الله عليه وسلم وَلِلْمُسْلِمِينَ، وَأَرَادَ إِخْرَاجَ الْيَهُودِ، مِنْهَا فَسَأَلَتِ الْيَهُودُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لِيُقِرَّهُمْ بِهَا أَنْ يَكْفُوا عَمَلَهَا وَلَهُمْ نِصْفُ الثَّمَرِ، فَقَالَ لَهُمْ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " نُقِرُّكُمْ بِهَا عَلَى ذَلِكَ مَا شِئْنَا ". فَقَرُّوا بِهَا حَتَّى أَجْلاَهُمْ عُمَرُ إِلَى تَيْمَاءَ وَأَرِيحَاءَ.
Бизга Аҳмад ибн Миқдом ривоят қилди, бизга Фузайл ибн Сулаймон ривоят қилди, бизга Мусо ривоят қилди, бизга Нофеъ хабар берди, у Ибн Умардан (розияллаҳу анҳумо), у деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) (шундай қилди). Абдурраззоқ деди: Бизга Ибн Журайж хабар берди, у деди: Менга Мусо ибн Уқба ривоят қилди, у Нофеъдан, у Ибн Умардан: Умар ибн Хаттоб (розияллаҳу анҳумо) яҳудий ва насорони Ҳижоз еридан чиқариб юборди. Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) Хайбар устидан ғолиб келганда, яҳудийларни ундан чиқармоқчи бўлган эди. Ер у (Набий) ғолиб келганида Аллаҳ, Унинг Расули ва мусулмонларники эди. У яҳудийларни ундан чиқармоқчи бўлди, яҳудийлар Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан уни (ер ишини) ўзлари қилиб, меванинг ярми уларга бўлиши (шарти) билан уларни унда қолдиришини сўрадилар. Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) уларга: «Биз сизларни унда шу (шарт) устида хоҳлаганимизча қолдирамиз», деди. Улар унда қолдилар, токи Умар уларни Таймо ва Ариҳога чиқариб юборгунча.