2342-ҳадисСаҳиҳул Бухорий · Деҳқончилик китоби
حَدَّثَنَا قَبِيصَةُ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ عَمْرٍو، قَالَ ذَكَرْتُهُ لِطَاوُسٍ فَقَالَ يُزْرِعُ، قَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ ـ رضى الله عنهما ـ إِنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم لَمْ يَنْهَ عَنْهُ وَلَكِنْ قَالَ " أَنْ يَمْنَحَ أَحَدُكُمْ أَخَاهُ خَيْرٌ لَهُ مِنْ أَنْ يَأْخُذَ شَيْئًا مَعْلُومًا ".
Бизга Қабиса ривоят қилди, бизга Суфён ривоят қилди, у Амрдан, у деди: Мен буни Товусга зикр қилдим, у деди: У (ерни бошқага) эктиради. Ибн Аббос (розияллаҳу анҳумо) деди: Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ундан ман қилмади, балки: «Бирортангиз биродарига (ерни бепул) бериши, ундан маълум бирор нарса олишидан кўра унга яхшироқдир» деди.