حَدَّثَنَا أَبُو نُعَيْمٍ، قَالَ حَدَّثَنَا ابْنُ عُيَيْنَةَ، عَنْ عَمْرٍو، عَنْ جَابِرِ بْنِ زَيْدٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم وَمَيْمُونَةَ كَانَا يَغْتَسِلاَنِ مِنْ إِنَاءٍ وَاحِدٍ. قَالَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ كَانَ ابْنُ عُيَيْنَةَ يَقُولُ أَخِيرًا عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ عَنْ مَيْمُونَةَ، وَالصَّحِيحُ مَا رَوَى أَبُو نُعَيْمٍ.
Бизга Абу Нуайм ривоят қилди, у деди: бизга Ибн Уяйна, Амрдан, у Жобир ибн Зайддан, у Ибн Аббосдан ривоят қилдики, Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ва Маймуна битта идишдан ғусл қилардилар. Абу Абдуллаҳ (Бухорий) деди: Ибн Уяйна охирроқда «Ибн Аббосдан, у Маймунадан» дерди; тўғриси эса — Абу Нуайм ривоят қилган (шакл)дир.