حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ أَبُو جَعْفَرٍ، حَدَّثَنَا ابْنُ فُضَيْلٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ ـ رضى الله عنهما ـ قَالَ أَتَى النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم بَيْتَ فَاطِمَةَ فَلَمْ يَدْخُلْ عَلَيْهَا، وَجَاءَ عَلِيٌّ فَذَكَرَتْ لَهُ ذَلِكَ فَذَكَرَهُ لِلنَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " إِنِّي رَأَيْتُ عَلَى بَابِهَا سِتْرًا مَوْشِيًّا ". فَقَالَ " مَا لِي وَلِلدُّنْيَا ". فَأَتَاهَا عَلِيٌّ فَذَكَرَ ذَلِكَ لَهَا فَقَالَتْ لِيَأْمُرْنِي فِيهِ بِمَا شَاءَ. قَالَ تُرْسِلُ بِهِ إِلَى فُلاَنٍ. أَهْلِ بَيْتٍ بِهِمْ حَاجَةٌ.
Бизга Муҳаммад ибн Жаъфар Абу Жаъфар ривоят қилди, бизга Ибн Фузайл ривоят қилди, у отасидан, у Нофеъдан, у Ибн Умардан (розияллаҳу анҳумо), у деди: Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) Фотиманинг уйига келди, лекин унинг ҳузурига кирмади. Али келди, у (Фотима) унга буни зикр қилди. У буни Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га зикр қилди. У: «Мен унинг эшигида бир нақшли парда кўрдим», деди ва: «Менинг дунё билан нима ишим бор?» деди. Али унга (Фотимага) келиб, буни унга зикр қилди. У: У менга бу ҳақда хоҳлаганини буюрсин, деди. У: «Уни фалончига — муҳтож бир хонадонга — юборсин», деди.