Кийиш макруҳ бўлган кийим совғаси

Sovg'a kitobi · 3 ҳадис

باب هَدِيَّةِ مَا يُكْرَهُ لُبْسُهَا

حَدَّثَنَا حَجَّاجُ بْنُ مِنْهَالٍ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، قَالَ أَخْبَرَنِي عَبْدُ الْمَلِكِ بْنُ مَيْسَرَةَ، قَالَ سَمِعْتُ زَيْدَ بْنَ وَهْبٍ، عَنْ عَلِيٍّ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ أَهْدَى إِلَىَّ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم حُلَّةً سِيَرَاءَ فَلَبِسْتُهَا، فَرَأَيْتُ الْغَضَبَ فِي وَجْهِهِ، فَشَقَقْتُهَا بَيْنَ نِسَائِي‏.‏

Бизга Ҳажжож ибн Минҳол ривоят қилди, бизга Шуъба ривоят қилди, у деди: Менга Абдулмалик ибн Майсара хабар берди, у деди: Мен Зайд ибн Ваҳбни эшитдим, у Алидан (розияллаҳу анҳу), у деди: Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) менга ипакли (сияро) бир ҳулла ҳадя қилди, мен уни кийдим. Мен унинг юзида ғазабни кўрдим, шунинг учун уни хотинларим орасида бўлиб бердим (йиртиб тақсимлади).

حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ، عَنْ مَالِكٍ، عَنْ نَافِعٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ ـ رضى الله عنهما ـ قَالَ رَأَى عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ حُلَّةً سِيَرَاءَ عِنْدَ باب الْمَسْجِدِ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ لَوِ اشْتَرَيْتَهَا فَلَبِسْتَهَا يَوْمَ الْجُمُعَةِ وَلِلْوَفْدِ قَالَ ‏"‏ إِنَّمَا يَلْبَسُهَا مَنْ لاَ خَلاَقَ لَهُ فِي الآخِرَةِ ‏"‏‏.‏ ثُمَّ جَاءَتْ حُلَلٌ فَأَعْطَى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عُمَرَ مِنْهَا حُلَّةً، وَقَالَ أَكَسَوْتَنِيهَا وَقُلْتَ فِي حُلَّةِ عُطَارِدٍ مَا قُلْتَ‏.‏ فَقَالَ ‏"‏ إِنِّي لَمْ أَكْسُكَهَا لِتَلْبَسَهَا ‏"‏‏.‏ فَكَسَا عُمَرُ أَخًا لَهُ بِمَكَّةَ مُشْرِكًا‏.‏

Бизга Абдуллаҳ ибн Маслама ривоят қилди, у Моликдан, у Нофеъдан, у Абдуллаҳ ибн Умардан (розияллаҳу анҳумо), у деди: Умар ибн Хаттоб масжид эшиги олдида ипакли (сияро) бир ҳулла (кийим)ни кўрди ва деди: Ё Расулуллаҳ, уни сотиб олиб, жума куни ва вакиллар (келганда) кийсанг(-чи). У: «Буни фақат охиратда (хайрли) насибаси йўқ киши кияди», деди. Сўнг (бошқа) ҳуллалар келди, Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) улардан Умарга бир ҳулла берди. У: Сен менга буни кийдирдинг, ҳолбуки Уториднинг ҳулласи ҳақида ўшани айтган эдинг? деди. У: «Мен сенга уни — уни (ўзинг) кийишинг учун кийдирмадим», деди. Умар уни Маккадаги мушрик бир акасига кийдирди (юборди).

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ أَبُو جَعْفَرٍ، حَدَّثَنَا ابْنُ فُضَيْلٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ ـ رضى الله عنهما ـ قَالَ أَتَى النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم بَيْتَ فَاطِمَةَ فَلَمْ يَدْخُلْ عَلَيْهَا، وَجَاءَ عَلِيٌّ فَذَكَرَتْ لَهُ ذَلِكَ فَذَكَرَهُ لِلنَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏"‏ إِنِّي رَأَيْتُ عَلَى بَابِهَا سِتْرًا مَوْشِيًّا ‏"‏‏.‏ فَقَالَ ‏"‏ مَا لِي وَلِلدُّنْيَا ‏"‏‏.‏ فَأَتَاهَا عَلِيٌّ فَذَكَرَ ذَلِكَ لَهَا فَقَالَتْ لِيَأْمُرْنِي فِيهِ بِمَا شَاءَ‏.‏ قَالَ تُرْسِلُ بِهِ إِلَى فُلاَنٍ‏.‏ أَهْلِ بَيْتٍ بِهِمْ حَاجَةٌ‏.‏

Бизга Муҳаммад ибн Жаъфар Абу Жаъфар ривоят қилди, бизга Ибн Фузайл ривоят қилди, у отасидан, у Нофеъдан, у Ибн Умардан (розияллаҳу анҳумо), у деди: Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) Фотиманинг уйига келди, лекин унинг ҳузурига кирмади. Али келди, у (Фотима) унга буни зикр қилди. У буни Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га зикр қилди. У: «Мен унинг эшигида бир нақшли парда кўрдим», деди ва: «Менинг дунё билан нима ишим бор?» деди. Али унга (Фотимага) келиб, буни унга зикр қилди. У: У менга бу ҳақда хоҳлаганини буюрсин, деди. У: «Уни фалончига — муҳтож бир хонадонга — юборсин», деди.