حَدَّثَنَا أَبُو نُعَيْمٍ، حَدَّثَنَا شَيْبَانُ، عَنْ يَحْيَى، عَنْ أَبِي سَلَمَةَ، عَنْ جَابِرٍ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ قَضَى النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم بِالْعُمْرَى أَنَّهَا لِمَنْ وُهِبَتْ لَهُ.
Бизга Абу Нуайм ривоят қилди, бизга Шайбон ривоят қилди, у Яҳёдан, у Абу Саламадан, у Жобирдан (розияллаҳу анҳу), у деди: Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) умро (умрида ҳадя қилинган нарса) ҳақида — у кимга ҳиба қилинган бўлса, ўшаники, деб ҳукм қилди.
Мавзуси яқин ҳадислар — бошқа тўпламлардан ҳам
ки), Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) умро (умрбод берилган ҳадя)ни ворисга (тегишли) деб ҳукм қилдилар.
ки), Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) умро (умрбод берилган ҳадя)ни ворисга (тегишли) деб ҳукм қилдилар.
Умро (умрбод ҳадя) у кимга ҳадя қилинган бўлса, ўшаникидир,
Умро (умрбод ҳадя) у кимга ҳадя қилинган бўлса, ўшаникидир,
)ки: Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ўз уловида — у уни қайси томонга қаратса — ўқир эди.
)ки: Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) — ўзи муҳрим ҳолда — ҳижома (қон олдириш) қилдирди.