حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يُوسُفَ، أَخْبَرَنَا ابْنُ وَهْبٍ، حَدَّثَنَا يُونُسُ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ لَمَّا قَدِمَ الْمُهَاجِرُونَ الْمَدِينَةَ مِنْ مَكَّةَ وَلَيْسَ بِأَيْدِيهِمْ ـ يَعْنِي شَيْئًا ـ وَكَانَتِ الأَنْصَارُ أَهْلَ الأَرْضِ وَالْعَقَارِ، فَقَاسَمَهُمُ الأَنْصَارُ عَلَى أَنْ يُعْطُوهُمْ ثِمَارَ أَمْوَالِهِمْ كُلَّ عَامٍ وَيَكْفُوهُمُ الْعَمَلَ وَالْمَئُونَةَ، وَكَانَتْ أُمُّهُ أُمُّ أَنَسٍ أُمُّ سُلَيْمٍ كَانَتْ أُمَّ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي طَلْحَةَ، فَكَانَتْ أَعْطَتْ أُمُّ أَنَسٍ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عِذَاقًا فَأَعْطَاهُنَّ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم أُمَّ أَيْمَنَ مَوْلاَتَهُ أُمَّ أُسَامَةَ بْنِ زَيْدِ. قَالَ ابْنُ شِهَابٍ فَأَخْبَرَنِي أَنَسُ بْنُ مَالِكٍ أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم لَمَّا فَرَغَ مِنْ قَتْلِ أَهْلِ خَيْبَرَ فَانْصَرَفَ إِلَى الْمَدِينَةِ، رَدَّ الْمُهَاجِرُونَ إِلَى الأَنْصَارِ مَنَائِحَهُمُ الَّتِي كَانُوا مَنَحُوهُمْ مِنْ ثِمَارِهِمْ فَرَدَّ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم إِلَى أُمِّهِ عِذَاقَهَا، وَأَعْطَى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أُمَّ أَيْمَنَ مَكَانَهُنَّ مِنْ حَائِطِهِ. وَقَالَ أَحْمَدُ بْنُ شَبِيبٍ أَخْبَرَنَا أَبِي عَنْ يُونُسَ بِهَذَا، وَقَالَ مَكَانَهُنَّ مِنْ خَالِصِهِ.
Бизга Абдуллаҳ ибн Юсуф ривоят қилди, бизга Ибн Ваҳб хабар берди, бизга Юнус ривоят қилди, у Ибн Шиҳобдан, у Анас ибн Моликдан (розияллаҳу анҳу), у деди: Муҳожирлар Маккадан Мадинага келганда, уларнинг қўлларида (мол) йўқ эди. Ансор эса ер ва мол-мулк аҳли эди. Ансор улар билан (мол-мулкини) бўлишди — ҳар йил маҳсулотларининг мевасини уларга бериш ва иш ҳамда машаққатда уларга кифоя қилиш (ёрдам бериш) шарти билан. Анаснинг онаси Умм Сулайм — у Абдуллаҳ ибн Абу Талҳанинг онаси — Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га (бир неча) хурмо дарахтини берган эди. Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) уларни ўз мавлоси Умм Айман — Усома ибн Зайднинг онасига берди. Ибн Шиҳоб деди: Менга Анас ибн Молик хабар берди: Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) Хайбар аҳлини ўлдиришдан бўшаб, Мадинага қайтганда, муҳожирлар Ансорга уларнинг меваларидан берган маниҳларини (хурмоларини) қайтарди. Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) онасига унинг хурмоларини қайтарди ва Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) Умм Айманга ўз боғидан уларнинг ўрнига берди. Аҳмад ибн Шабиб деди: Бизга отам Юнусдан шу (ҳадис) билан хабар берди ва: Ўз холис (мулки)дан уларнинг ўрнига, деди.