264-ҳадисСаҳиҳул Бухорий · Ғусл китоби
حَدَّثَنَا أَبُو الْوَلِيدِ، قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ جَبْرٍ، قَالَ سَمِعْتُ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ، يَقُولُ كَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم وَالْمَرْأَةُ مِنْ نِسَائِهِ يَغْتَسِلاَنِ مِنْ إِنَاءٍ وَاحِدٍ. زَادَ مُسْلِمٌ وَوَهْبٌ عَنْ شُعْبَةَ مِنَ الْجَنَابَةِ.
Бизга Абул-Валид ривоят қилди, у деди: бизга Шуъба, Абдуллаҳ ибн Абдуллаҳ ибн Жабрдан ривоят қилди, у деди: мен Анас ибн Моликни шундай деганини эшитдим: Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ва хотинларидан бири битта идишдан ғусл қилардилар. Муслим ва Ваҳб Шуъбадан «жанобатдан» (деб) зиёда қилди.