حَدَّثَنَا بِشْرُ بْنُ خَالِدٍ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ، عَنْ شُعْبَةَ، عَنْ سُلَيْمَانَ، عَنْ أَبِي وَائِلٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ ـ رضى الله عنه ـ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " مَنْ حَلَفَ عَلَى يَمِينٍ كَاذِبًا لِيَقْتَطِعَ مَالَ رَجُلٍ ـ أَوْ قَالَ أَخِيهِ ـ لَقِيَ اللَّهَ وَهْوَ عَلَيْهِ غَضْبَانُ ". وَأَنْزَلَ اللَّهُ تَصْدِيقَ ذَلِكَ فِي الْقُرْآنِ {إِنَّ الَّذِينَ يَشْتَرُونَ بِعَهْدِ اللَّهِ وَأَيْمَانِهِمْ ثَمَنًا قَلِيلاً} الآيَةَ. فَلَقِيَنِي الأَشْعَثُ فَقَالَ مَا حَدَّثَكُمْ عَبْدُ اللَّهِ الْيَوْمَ، قُلْتُ كَذَا وَكَذَا. قَالَ فِيَّ أُنْزِلَتْ.
Бизга Бишр ибн Холид ривоят қилди, бизга Муҳаммад ибн Жаъфар ривоят қилди, у Шуъбадан, у Сулаймондан, у Абу Воилдан, у Абдуллаҳдан (розияллаҳу анҳу), у Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан, у деди: «Ким бир кишининг — ёки: биродаринг молини (ҳақсиз) қирқиб олиш учун ёлғончи ҳолда қасам ичса, Аллаҳга, У ундан ғазабли ҳолда йўлиқади». Аллаҳ буни Қуръанда тасдиқлаб (оятни) нозил қилди: «Албатта Аллаҳга берган аҳдлари ва қасамларини оз баҳога сотадиганлар». Менга Ашъас дуч келди ва: Абдуллаҳ сизга бугун нима ривоят қилди? деди. Мен: Шундай-шундай, дедим. У: Мен ҳақимда нозил бўлган, деди.