حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ أَبِي أُوَيْسٍ، قَالَ حَدَّثَنِي أَخِي، عَنْ سُلَيْمَانَ، عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ، عَنْ أَبِي الرِّجَالِ، مُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ أَنَّ أُمَّهُ، عَمْرَةَ بِنْتَ عَبْدِ الرَّحْمَنِ قَالَتْ سَمِعْتُ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ تَقُولُ سَمِعَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم صَوْتَ خُصُومٍ بِالْبَابِ عَالِيَةٍ أَصْوَاتُهُمَا، وَإِذَا أَحَدُهُمَا يَسْتَوْضِعُ الآخَرَ، وَيَسْتَرْفِقُهُ فِي شَىْءٍ وَهْوَ يَقُولُ وَاللَّهِ لاَ أَفْعَلُ. فَخَرَجَ عَلَيْهِمَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ " أَيْنَ الْمُتَأَلِّي عَلَى اللَّهِ لاَ يَفْعَلُ الْمَعْرُوفَ ". فَقَالَ أَنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ، وَلَهُ أَىُّ ذَلِكَ أَحَبَّ.
Бизга Исмоил ибн Абу Увайс ривоят қилди, у деди: Менга акам ривоят қилди, у Сулаймондан, у Яҳё ибн Саиддан, у Абур-Рижол Муҳаммад ибн Абдурроҳмандан: Онаси Амра бинти Абдурроҳман деди: Мен Оишани (розияллаҳу анҳо) шундай деяётганини эшитдим: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) эшик олдида хасмлар (низолашувчилар)нинг овозини — овозлари баланд — эшитди. Уларнинг бири бошқасидан бирор нарсада (қарздан) камайтиришни ва унга енгиллик қилишни сўраётган, у эса: Аллаҳга қасамки, қилмайман, дер эди. Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) уларнинг олдига чиқиб: «Аллаҳга (қасам ичиб) яхшилик қилмасликка қасам ичган (киши) қани?» деди. У: Мен, ё Расулуллаҳ, унга у (қарздор) қайсисини хоҳласа (шу бўлсин), деди.