وَقَالَ عُقَيْلٌ عَنِ الزُّهْرِيِّ، قَالَ عُرْوَةُ فَأَخْبَرَتْنِي عَائِشَةُ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَانَ يَمْتَحِنُهُنَّ، وَبَلَغَنَا أَنَّهُ لَمَّا أَنْزَلَ اللَّهُ تَعَالَى أَنْ يَرُدُّوا إِلَى الْمُشْرِكِينَ مَا أَنْفَقُوا عَلَى مَنْ هَاجَرَ مِنْ أَزْوَاجِهِمْ، وَحَكَمَ عَلَى الْمُسْلِمِينَ، أَنْ لاَ يُمَسِّكُوا بِعِصَمِ الْكَوَافِرِ، أَنَّ عُمَرَ طَلَّقَ امْرَأَتَيْنِ قَرِيبَةَ بِنْتَ أَبِي أُمَيَّةَ، وَابْنَةَ جَرْوَلٍ الْخُزَاعِيِّ، فَتَزَوَّجَ قَرِيبَةَ مُعَاوِيَةُ، وَتَزَوَّجَ الأُخْرَى أَبُو جَهْمٍ، فَلَمَّا أَبَى الْكُفَّارُ أَنْ يُقِرُّوا بِأَدَاءِ مَا أَنْفَقَ الْمُسْلِمُونَ عَلَى أَزْوَاجِهِمْ، أَنْزَلَ اللَّهُ تَعَالَى {وَإِنْ فَاتَكُمْ شَىْءٌ مِنْ أَزْوَاجِكُمْ إِلَى الْكُفَّارِ فَعَاقَبْتُمْ} وَالْعَقِبُ مَا يُؤَدِّي الْمُسْلِمُونَ إِلَى مَنْ هَاجَرَتِ امْرَأَتُهُ مِنَ الْكُفَّارِ، فَأَمَرَ أَنْ يُعْطَى مَنْ ذَهَبَ لَهُ زَوْجٌ مِنَ الْمُسْلِمِينَ مَا أَنْفَقَ مِنْ صَدَاقِ نِسَاءِ الْكُفَّارِ اللاَّئِي هَاجَرْنَ، وَمَا نَعْلَمُ أَحَدًا مِنَ الْمُهَاجِرَاتِ ارْتَدَّتْ بَعْدَ إِيمَانِهَا. وَبَلَغَنَا أَنَّ أَبَا بَصِيرِ بْنَ أَسِيدٍ الثَّقَفِيَّ قَدِمَ عَلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم مُؤْمِنًا مُهَاجِرًا فِي الْمُدَّةِ، فَكَتَبَ الأَخْنَسُ بْنُ شَرِيقٍ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم يَسْأَلُهُ أَبَا بَصِيرٍ، فَذَكَرَ الْحَدِيثَ.
Уқайл Зуҳрийдан деди: Урва деди: Менга Оиша хабар берди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) уларни (аёлларни) имтиҳон қилар эди. Бизга етдики, Аллаҳ таоло — мушрикларга уларнинг ҳижрат қилган хотинларига сарфлаган нарсани (маҳрни) қайтаришни (мусулмонларга) буюриб, мусулмонларга кофира аёлларнинг никоҳини (исматини) ушлаб турмасликни ҳукм қилганда — Умар икки хотинини: Қариба бинти Абу Умайя ва Жарвол Хузоийнинг қизини талоқ қилди. Қарибани Муовия, бошқасини Абу Жаҳм турмушга олди. Кофирлар мусулмонлар ўз хотинларига сарфлаган (маҳр)ни адо этишни тан олишдан бош тортганда, Аллаҳ таоло: «Агар хотинларингиздан бирор нарса (кофирлар томонида) қўлдан кетса, сўнг (уруш ғаниматидан) жазо олса нгиз» (оятини) нозил қилди. Ақиб — мусулмонлар кофирлардан хотини ҳижрат қилган кишига адо этадиган нарса. У (Аллаҳ) — мусулмонлардан хотини кетган кишига, ҳижрат қилган кофира аёлларнинг садоқ(маҳр)идан сарфлаган нарса берилишини буюрди. Биз ҳижрат қилган(аёл)лардан бирортаси иймонидан кейин муртад бўлганини билмаймиз. Бизга етдики, Абу Басир ибн Асид Сақафий Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га муддат(сулҳ муддати)да мўмин муҳожир бўлиб келди. Ахнас ибн Шариқ Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га Абу Басирни сўраб (хат) ёзди. Сўнг (ровий) ҳадисни зикр қилди.