حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، حَدَّثَنَا عَمْرٌو، عَنْ أَبِي مَعْبَدٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " لاَ يَخْلُوَنَّ رَجُلٌ بِامْرَأَةٍ إِلاَّ مَعَ ذِي مَحْرَمٍ ". فَقَامَ رَجُلٌ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ امْرَأَتِي خَرَجَتْ حَاجَّةً وَاكْتُتِبْتُ فِي غَزْوَةِ كَذَا وَكَذَا. قَالَ " ارْجِعْ فَحُجَّ مَعَ امْرَأَتِكَ ".
Али ибн Абдуллаҳ, Суфёндан, у Амрдан, у Абу Маъбаддан, у Ибн Аббосдан, у Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан ривоят қилди: «Эркак аёл билан фақат маҳрам (қариндоши) ҳозир бўлганида (ёлғиз) хилватда қолмасин» дедилар. Бир киши туриб: Эй Расулуллаҳ, хотиним ҳаж қилгани чиқди, мен эса фалон-фалон ғазотга (лашкарга) ёзилдим, деди. У: «Қайтиб, хотининг билан ҳаж қил» дедилар.