حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ، حَدَّثَنَا مَالِكٌ، عَنْ أَبِي الزِّنَادِ، عَنِ الأَعْرَجِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ ـ رضى الله عنه ـ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم رَأَى رَجُلاً يَسُوقُ بَدَنَةً، فَقَالَ " ارْكَبْهَا ". قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّهَا بَدَنَةٌ. قَالَ " ارْكَبْهَا، وَيْلَكَ ". فِي الثَّانِيَةِ أَوْ فِي الثَّالِثَةِ.
Бизга Исмоил ривоят қилди, бизга Молик ривоят қилди, у Абуззиноддан, у Аъраждан, у Абу Ҳурайрадан (розияллаҳу анҳу): Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) бир кишини қурбонлик туясини ҳайдаб кетаётганини кўрди ва: «Унга мин», деди. У: Ё Расулуллаҳ, у қурбонлик туяси-ку, деди. У: «Унга мин, вой сенга», деди — иккинчи ёки учинчи (мартада).