حَدَّثَنَا مُحَمَّدٌ، أَخْبَرَنَا مَخْلَدُ بْنُ يَزِيدَ، أَخْبَرَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي يَعْلَى، أَنَّهُ سَمِعَ عِكْرِمَةَ، يَقُولُ أَنْبَأَنَا ابْنُ عَبَّاسٍ ـ رضى الله عنهما ـ أَنَّ سَعْدَ بْنَ عُبَادَةَ ـ رضى الله عنه ـ تُوُفِّيَتْ أُمُّهُ وَهْوَ غَائِبٌ عَنْهَا، فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ أُمِّي تُوُفِّيَتْ وَأَنَا غَائِبٌ عَنْهَا، أَيَنْفَعُهَا شَىْءٌ إِنْ تَصَدَّقْتُ بِهِ عَنْهَا قَالَ " نَعَمْ ". قَالَ فَإِنِّي أُشْهِدُكَ أَنَّ حَائِطِي الْمِخْرَافَ صَدَقَةٌ عَلَيْهَا.
Бизга Муҳаммад ривоят қилди, бизга Махлад ибн Язид хабар берди, бизга Ибн Журайж хабар берди, у деди: Менга Яъло хабар берди: У Икримани шундай деяётганини эшитди: Бизга Ибн Аббос (розияллаҳу анҳумо) хабар берди: Саъд ибн Убада (розияллаҳу анҳу)нинг онаси вафот этди, у (Саъд) ундан ғойиб (йўқ) эди. У: Ё Расулуллаҳ, онам вафот этди, мен ундан ғойиб эдим, агар мен у учун бирор нарса садақа қилса м, унга фойда берадими? деди. У: «Ҳа», деди. У: Унда мен сени гувоҳ қиламанки, менинг Михроф (деган) боғим унга садақадир, деди.