2791-ҳадисСаҳиҳул Бухорий · Жиҳод китоби
حَدَّثَنَا مُوسَى، حَدَّثَنَا جَرِيرٌ، حَدَّثَنَا أَبُو رَجَاءٍ، عَنْ سَمُرَةَ، قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " رَأَيْتُ اللَّيْلَةَ رَجُلَيْنِ أَتَيَانِي فَصَعِدَا بِي الشَّجَرَةَ، فَأَدْخَلاَنِي دَارًا هِيَ أَحْسَنُ وَأَفْضَلُ، لَمْ أَرَ قَطُّ أَحْسَنَ مِنْهَا قَالاَ أَمَّا هَذِهِ الدَّارُ فَدَارُ الشُّهَدَاءِ ".
Бизга Мусо ривоят қилди, бизга Жарир ривоят қилди, бизга Абу Ражо ривоят қилди, у Самурадан, у деди: Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) деди: «Мен бу кеча икки кишини кўрдим, улар менга келиб, мени дарахтга кўтарди ва мени бир уйга киритди — у энг гўзал ва энг афзал, мен ундан кўра гўзалроқини ҳеч кўрмаган эдим. Улар: Бу уйга келсак, у шаҳидлар уйидир, дедилар».