حَدَّثَنَا أَبُو الْوَلِيدِ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ، قَالَ سَمِعْتُ الْبَرَاءَ ـ رضى الله عنه ـ يَقُولُ لَمَّا نَزَلَتْ {لاَ يَسْتَوِي الْقَاعِدُونَ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ} دَعَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم زَيْدًا، فَجَاءَ بِكَتِفٍ فَكَتَبَهَا، وَشَكَا ابْنُ أُمِّ مَكْتُومٍ ضَرَارَتَهُ فَنَزَلَتْ {لاَ يَسْتَوِي الْقَاعِدُونَ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ غَيْرُ أُولِي الضَّرَرِ }.
Абул-Валид бизга айтди, Шуъба бизга айтди, Абу Исъҳоқдан, у деди: Баро розияллаҳу анҳудан эшитдим, у деди: «Мўминлардан ўтириб қолувчилар тенг эмас» (ояти) нозил бўлганда, Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам Зайдни чақирди, у (елка) суяк олиб келди ва уни ёзди. Ибн Умми Мактум ўзининг кўр эканлигидан шикоят қилди, шунда «Зарар эгаларидан бошқа мўминлардан ўтириб қолувчилар тенг эмас» (ояти) нозил бўлди.