حَدَّثَنَا حَفْصُ بْنُ عُمَرَ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ، عَنِ الْبَرَاءِ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ لَمَّا نَزَلَتْ {لاَ يَسْتَوِي الْقَاعِدُونَ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ} دَعَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم زَيْدًا فَكَتَبَهَا، فَجَاءَ ابْنُ أُمِّ مَكْتُومٍ فَشَكَا ضَرَارَتَهُ، فَأَنْزَلَ اللَّهُ {غَيْرَ أُولِي الضَّرَرِ}
Ҳафс ибн Умар бизга айтди, Шуъба бизга айтди, у Абу Ишоқдан, у ал-Баро розияллаҳу анҳудан: У айтди: «Мўминлардан ўтириб қолганлар тенг эмас» (ояти) нозил бўлганида, Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам Зайдни чақирди, у уни ёзди. Шунда Ибн Умму Мактум келиб ўз кўрлигидан шикоят қилди. Шунда Аллаҳ: «Зарар эгаларидан бўлганлар мустасно» (сўзини) нозил қилди.