2909-ҳадисСаҳиҳул Бухорий · Жиҳод китоби
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ مُحَمَّدٍ، أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ، أَخْبَرَنَا الأَوْزَاعِيُّ، قَالَ سَمِعْتُ سُلَيْمَانَ بْنَ حَبِيبٍ، قَالَ سَمِعْتُ أَبَا أُمَامَةَ، يَقُولُ لَقَدْ فَتَحَ الْفُتُوحَ قَوْمٌ مَا كَانَتْ حِلْيَةُ سُيُوفِهِمِ الذَّهَبَ وَلاَ الْفِضَّةَ، إِنَّمَا كَانَتْ حِلْيَتُهُمُ الْعَلاَبِيَّ وَالآنُكَ وَالْحَدِيدَ.
Аҳмад ибн Муҳаммад бизга айтди, Абдуллаҳ бизга хабар берди, Авзўий бизга хабар берди, у деди: Сулаймон ибн Ҳабибдан эшитдим, у деди: Абу Умомадан эшитдим, у дер эди: Бир қавм фатҳларни фатҳ қилдики, уларнинг қиличларининг безаги олтин ҳам, кумуш ҳам эмас эди; балки уларнинг безаги томир (чарм), қўрғошин ва темир эди.